Surséance van betaling:

Een onderneming (schuldenaar) heeft de mogelijkheid een surséance van betaling aan te vragen bij de rechtbank. Met een surséance van betaling krijgt de schuldenaar uitstel van betaling zodat een onmiddellijk faillissement, wegens gebrek en liquide middelen wordt voorkomen.

Het uitspreken van een (voorlopige) surséance van betaling gebeurt door een rechtbank en de juridische gevolgen hiervan zijn:

• concurrente crediteuren kunnen geen invoreringsmaatregelen tegen schuldenaar instellen. Beslagen die zijn gelegd door schuldeisers komen te vervallen, dit geldt overigens niet bij een voorlopige toekenning!
• De directie verliest het vrije beheer over het ondernemingsvermogen, omdat de rechtbank een bewindvoerder (medebestuurder) benoemt.

Het verzoek tot een surséance van betaling werkt niet bij een bank of financier die de vordering heeft gedekt met recht van hypotheek of pandrecht. Zij kunnen hun zekerheden gewoon uitwinnen.

In het geval een faillissementaanvraag en surséance van betaling gelijk worden aangevraagd zal de rechter eerst de surséance van betaling toekennen.

Een surséance van betaling is erop gericht de schuldenlast van schuldenaar te verlichten maar ook te komen tot een herstelplan en herstructurering om de structurele oorzaak van het ontstane liquiditeitsprobleem te verhelpen.

Periode van (voorlopige) surséance van betaling:

De rechtbank zal bij een verzoek tot uitstel van betaling in de regel een (voorlopige) surséance van betaling toekennen. Tevens geeft zij aan wanneer het verzoek tot een definitieve surséance van betaling behandeld gaat worden (enige maanden later).

Met de bewindvoerder wordt naast het herstelplan aan de concurrente crediteuren een akkoord aangeboden waarbij de crediteuren wordt gevraagd een deel (bepaald %) van hun vordering op te geven (kwijt te schelden). De bewindvoerder heeft een belangrijke rol, het bod moet gegeven de omstandigheden maximaal zijn.
De bewindvoerder ziet erop toe dat de per saldo schulden in de periode van surséance niet verder toenemen. Mocht dit het geval zijn dan zal hij onmiddellijk verzoeken de surséance om te zetten in een faillissement. 

In de fase van voorlopige surséance van betaling vervallen beslagen nog niet. Dit kan heel vervelend zijn omdat de bewindvoerder dan geen goederen die tot de boedel behoren kan verkopen. De bewindvoerder heeft echter de bevoegdheid tot opheffing van het beslag te verzoeken. De executie vervalt wel, ook in de voorlopige fase.

In de periode van surséance kunnen door partijen wel gewoon procdures aanhangig worden gemaakt. De schuldenaar kan echter pas procederen met medewerking van de bewindvoerder.

Een voorlopige surséance kan worden omgezet in een definitieve surséance van betaling. Hiertoe stemmen de concurrente crediteuren. Wanneer tweederde van het aantal concurrente crediteuren, die gezamenlijk meer dan 75 % vertegenwoordigen van de totale concurrente schulden, vóór de definitieve verlening van de surseance stemmen, dan wordt de definitieve surséance door de rechtbank in beginsel verleend. Als de rechtbank echter oordeelt dat crediteuren benadeeld worden of dat er geen vooruitzicht is op een gedeeltelijke betaling van de crediteuren, dan zal zij alsnog besluiten de definitieve surséance niet te verlenen.

In veel gevallen glijdt een voorlopige surséance al snel door naar een faillissement.

Een definitieve surséance (incl. de periode van voorlopige surséance) mag maximaal 1,5 jaar duren maar kan op verzoek ook nog verlengd worden. 

Einde van surséance

Uitgaande van een definitieve toekenning van een surséance, waar crediteuren in meerderheid voor hebben gestemd, is het doel een akkoord te bereiken over de uitbetaling. De benodigde middelen hiervoor kunnen gegenereerd worden vanaf het moment dat de surséance is uitgesproken. Wanneer de onderneming geen winst draait (en de schulden de facto lijken toe te nemen) dan is dit reden de surséance direct om te zetten in een faillissement.

In het geval de onderneming winst draait, dan kan er een akkoord worden aangeboden. Voor het aannemen van een akkoord zullen tweederde van het aantal concurrente crediteuren, die gezamenlijk meer dan 75 % van het totaal aan concurrente schulden vertegenwoordigen, voor moeten stemmen. Omdat de crediteuren al eerder gestemd hebben (voor de definitieve surséance) is de slagingskans hoog. Bij afwijzing van akkoord wordt de surséance automatisch omgezet in faillissement en krijgen concurrente crediteuren in praktijk niets.

Na aanname van het akkoord door crediteuren, vindt 'homologatie' van het akkoord door de Rechtbank plaats, en wordt de surseance beëindigd. De crediteruen kunnen betaald worden en de onderneming kan op eigen kracht weer vooruit.

Op deze pagina geven wij een beperkt overzicht van de belangrijkste elementen m.b.t. tot het betreffend subject. Hoewel wij nauwkeurigheid nastreven, staan wij niet in voor de actualiteit en exacte formulering. Wij geven hier geen extensieve uitleg, het is ook niet onze intentie dit te verschaffen. U kunt zich niet beroepen op informatie die door S2Mf is gegeven in deze. U bent verantwoordelijk voor uw eigen informatie-inwinning en de adviseurs, specialisten en partijen die u inschakeld.